پایگاه خبری تحلیلی رسا

اولین رسـانه مستقـل خبــری،تحلیـلی منطقه

پایگاه خبری تحلیلی رسا

اولین رسـانه مستقـل خبــری،تحلیـلی منطقه

ششمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا 28 خرداد همزمان با سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌ جمهوری با حضور پرشور مردم در سراسر استان کرمانشاه برگزار شد،در بخش حمیل نیز همچون سایر ایران اسلامی انتخابات شورای اسلامی روستا با حضور احاد مردم برگزار شده و از میان 5 عضو اصلی شورای اسلامی بخش فعلی آقای کورش احمدیان با رای اکثریت مردم به عنوان نفر اول شورای اسلامی گاوروانی برگزیده شده و این شانس را دارد که مجددا با توجه به پشتکار،نفوذ مردمی در منطقه حمیل به عنوان رییس شورای اسلامی بخش انتخاب شود.

اعضای فعلی شورای اسلامی بخش (پنجمین دوره)

  1. آقای کورش احمدیان،رییس شورا
  2. آقای برجعلی قمبری ،نایب رییس
  3. آقای یوسف احمدی
  4. آقای قدرت جلیلیان
  5. آقای قدرت رمضانی

شایان ذکر است که از میان افراد فوق تنها آقای کورش احمدیان به انتخابات ششمین دوره شورای اسلامی بخش راه یافته است.

🔸 امروز قصد دارم برخی از واژگان سیاسی بکار برده شده در سیاست ایران را موشکافانه‌تر تبیین کنم. این تحلیل‌ها در راستای انتخابات #۱۴۰۰ است. به یقین به ذهن دارید که رهبری انقلاب در توصیه‌ای به آقای دکتر احمدی‌نژاد فرمودند به شما توصیه می‌کنیم که در انتخابات(۹۶) شرکت نکنید چون نه به صلاح شماست و نه به صلاح کشور. چون حضور شما باعث ایجاد یک دوقطبی خواهد شد و شما اگر در این مقوله وارد شدید، این دو قطبی در کشور ایجاد می‌شود دو قطبی در کشور مضرّ است به حال کشور لذا من صلاح نمی‌دانم شما وارد بشوید.

🔖 اما دوقطبی چیست؟!

🔸 یکی از اساسی‌ترین واژگانی که باید ابتدا آنرا فهم کرد و بعد به سراغ تحلیل مسائل پیرامون انتخابات رفت همین مسئلهٔ دوقطبی است. ساده و روان معنای دوقطبی اینست که تمام جناح‌ها(اعم‌ از چپ و راست)، تمام احزاب(اعم از غیرقانونی و قانونی)، مراجع(اعم از انقلابی و غیرانقلابی)، دستگاه‌های امنیتی(اعم از وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه)، حوزه علمیه(اعم از مجمع روحانیون و یا جامعهٔ روحانیت مبارز) و ... با حضور آقای دکتر احمدی‌نژاد در یک صف‌آرایی کاملاً جدی قرار می‌گیرند. در این مطلع سخن، ذکر مصداقی دقیق؛ روشنگر و تبیین‌کنندهٔ جملات بالاست که در زیر به آن اشارتی کوتاه خواهم داشت.

🔸 صف‌بندی میان جریانات و گروه‌های بالا در انتخابات سال ۸۸ نشان از یک صف‌بندی جدّی انقلابی-غیرانقلابی واقعی داد. این صف‌بندی فقط و فقط با حضور شخص احمدی‌نژاد ایجاد شد که تمام غیرانقلابی‌ها را علیه انقلابی‌ها شوراند! توجه کنید و با دقت به این جمله فکر کنید، غیرانقلابی‌ها را علیه انقلابی‌ها شوراند و غائلهٔ عظیم ۸۸ را به راه انداخت چون آنها تمام منافع اقتصادی-سیاسی خود را با روی کار آمدن احمدی‌نژاد از دست رفته دیدند و در همین راستا زیر میز بازی زدند! با نگاه به اتفاقات سال ۸۸ می‌توان فهمید که سیدعلی خامنه‌ای در میان تمام خواص، مراجع، نهادها، دستگاه‌های امنیتی، احزاب، جناح‌ها و حتی اشخاص به ظاهر انقلابی آنقدر تنها بودند که مدام فریاد این عمار سر می‌دادند و در آخر با حالت تضرع دست به توسل خدمت حضرت ولیعصر روحى و أرواح العالمین لتراب مقدمه الفداء برداشتند تا در این صف‌آرایی جدی، نگاه حضرت از جبههٔ انقلاب لحظه‌ای برداشته نشود.

🔸 در آن فتنه عده‌ای قلیل همراه رهبری انقلاب شدند چون از اساس یا با رهبری انقلاب زاویه داشتند و یا ایشان را برای رسیدن به منافع اقتصادی-سیاسی خود می‌خواستند! بعد از فرونشستن غبار فتنه، عده‌ای منافق زالوصفت برخلاف امر رهبری انقلاب، سکوت را ترجیح داده تا در موقع ضربه زدن به پشت جبههٔ انقلاب ضربهٔ اساسی بزنند که در همین راستا خواص ساکت فتنه هم در دولت فعلی و مجلس قبلی صاحب مصدرهای مهمی شدند که به فراخور زمان به برخی از آنها خواهم پرداخت!

اصلاح‌طلبان مدعی هستند که اقتصاد ایران در دولت آقای خاتمی، با وجود درامدهای کمتر نفتی از ثبات و رونق بالایی برخوردار بوده است.

این ادعا شباهت بسیار دارد به ادعای حامیان دولت آقای روحانی که سالهای 92 تا 96 را دوران ثبات و رشد اقتصادی می‌دانند، در حالی که به اعتقاد عموم اقتصاددانان مستقل، ریشه بحران‌های اقتصادی در این چند سال اخیر دقیقا به همان سیاست‌های دولت اول روحانی باز می‌گردد.

در دولت خانمی نیز، با تک نرخی کردن ارز در سال 80، در واقع ارز را روی یک نرخ معین، تثبیت کردند و این شروع روندی بود که با عقب افتادن از تورم، به تدریج سال به سال نرخ خروج سرمایه از کشور را بالا برد و ادامه ناگزیر این سیاست در سال‌های بعد، ریشه بحران ارزی در سال 91 شد.

در دولت اصلاحات، طرح تثبیت قیمت‌ کالا و انرژی که در ادامه طرح تثبیت نرخ ارز اجرایی شد، شرایط اقتصادی را به جایی رساند که افزایش فشار 20درصدی سالیانه به بودجه [فقط از محل تثبیت قیمت‌ها] وضعیتی ظاهرا با ثبات اما به شدت ناپایدار و در آستانه انفجار را به کشور تحمیل کرده بود.